De eerste 8 minuten van Nadaav Chermon

Het was half februari 2014. Toen ik achter mijn pc zat. Ik had net wat cabaret en standup filmpjes op YouTube zitten kijken. En zoals altijd besprak ik de leuke momenten met een goeie vriend van mij. Ik weet nog dat ik zei:”Lijkt me zo vet om voor een zaal grappen te vertellen en dat die mensen dan helemaal stuk gaan om je.” Daarna ben ik eens gaan googlen. Zijn er geen cursussen om dat een keer te ervaren. Uiteindelijk stuitte ik op de cursus “cabaret voor beginners” van het SKVR in Rotterdam. Ik stelde het voor aan die vriend van mij en die zag dat ook wel zitten. Sterker nog, zijn pa ging zelfs mee.

Na acht avonden cabaret cursus wilde ik het wel eens in het echt proberen. Zo gezegd zo gedaan. Na een schrijfmiddag bij het Comedyhuis, had ik wat materiaal bedacht. In totale onzekerheid maar met de nodige nieuwsgierigheid zocht ik contact met één van de deelnemers van de cursus. Hij had nog wel een plekje voor mij.

Deze plek was de Surfschool in Scheveningen. Toen ik in de auto zat om daar naar toe te rijden, was ik niet te genieten. Ik moest de binnenstad van Rotterdam eerst in om die vriend (laten we hem voor het gemak Joost noemen, want zo heet hij tenslotte) op te halen. Uiteindelijk kwam ik vijf minuten voor aanvang aan. Hartslag was 160 bpm, het zweet gutste van mijn voorhoofd, rug, enz.

En verdraaid, ik mocht als eerste. Ik keek de kroeg in die bij de Surfschool hoorde. Ik zag een groepje Amsterdamse koorballen van een jaar of twintig, lallend en het ene na het andere biertje opdrinken. Ook waren er nog 3 studentes uit Tilburg, ook die waren niet meer nuchter. Voor de rest allemaal mensen die totaal geen oog voor comedy hadden. Voor het podium stonden 4 stoelen en een paar barkrukken. Ik was totaal onervaren maar toch wist ik dat dit niet de ideale setting was voor comedy. Laat staan voor je eerste acht minuten comedy ooit.

“En hier is ie dan! Helemaal vanuit Sliedrecht! En hij speelt voor de ALLEREERSTE keer! Geef hem een groot applaus, Nadaf Sjermon!” Ik begon met mijn eerste grap. De 4 mensen die aan het kijken waren zeiden niets, ze bewogen amper. ‘Great Nadaav, de eerste keer comedy en je gaat direct al dood.’ Ik maakte mijn set af en ik heb wel een paar lachjes gehad.

De eerste tien minuten na mijn optreden baalde ik ontzettend. ‘Waarom doe ik mijzelf dit aan.’ Terug in de auto werd ik steeds positiever, bijna euforisch. Wat wilde ik dit graag zo vaak mogelijk gaan doen! En toen besefte ik dat ik niet helemaal normaal ben. Want welke gek wil dit nou doen? En nu? Nu besef ik mij nog steeds dat comedy het allerleukste is om te doen. Oh, en dat ik nog steeds knettergek ben.

Tekst: Nadaav CHermon
Foto: Marien Kerver
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s