De eerste 8 minuten van Isabel Nolte

Mijn eerste keer…

Intussen is het al weer 3 jaar geleden da ik voor het eerst het podium beklom voor een stukje cabaret.

Ik studeerde destijds nog Psychologie in Enschede en was smoorverliefd op een jongen. De eerste keer dat ik hem zag, was tijdens een voorstelling van studentencabaretvereniging Contramime, waar hij een stukje deed over spullen die zijn vriendin in zijn anus stopte. Ik was natuurlijk meteen verkocht en al snel nam hij me mee naar de open lessen.

“Maar ik ga absoluut niet het podium op!”, beweerde ik nog vol overtuiging. Een verhaal vertellen, wat ik zelf had geschreven met het doel, dat het publiek zou schaterlachen, maar dat het dan stom bleef, dat leek mij zo’n beetje het meest vreselijke wat ik me kon voorstellen. En dat, hoewel ik ongeveer mijn hele jeugd toneel had gespeeld, leken comedy en cabaret me doodeng. Maar ik had niet op de regisseur gerekend…

Bij de open les aangekomen, bleek ik geen keuze te hebben: Iedereen moest het toneel op! Na een gemeenschappelijke opwarm oefening, die door mijn toneelervaring wel vertrouwd aanvoelde, moest iedereen een stukje schrijven. De nieuwbies kregen hiervoor een opdracht, wat in mijn geval een innerlijke monoloog van een persoon was, die ik in het alledaagse leven vaak tegenkwam, maar nooit echt gesproken had. Met zo’n duidelijk handvat groeide mijn zelfvertrouwen en ik begon te schrijven vanuit het perspectief van mijn overbuurman, die elke dag halfnaakt balletje trapte op zijn balkon, recht tegenover het mijne.

Ik kan bij god niet meer weergeven waar mijn monoloog over ging, maar ik weet vrij zeker, dat hij niet grappig was. Toen ik het podium opstapte, lachte dan ook niemand, maar werd er wel lief en aanmoedigend naar me gekeken. Mijn poging, om het personage een raar stemmetje te geven, mislukte behoorlijk. Ik voelde de ogen van de jongen die ik leuk vond, op mij gericht en ik kon wel door de grond zakken. Nog nooit had ik me zo onzeker op een podium gevoeld. En toen zei de regisseur: “En nu laat je dat stemmetje weg en doe je het in het Duits.”

In het Duits? Op dat moment leefde ik al 6 jaar in Nederland, nadat ik in 2008 vanuit Duitsland naar Enschede was verhuisd. Ik sprak elke dag uitsluitend Nederlands en nu moest ik ineens in mijn moedertaal een verhaal op een podium vertellen voor een groep onbekende mensen met grootendeels meer ervaring en niet te vergeten: De jongen die ik leuk vond!

Wat er toen gebeurde, is bizar. Ik begon als vanzelf te spreken en met elke zin stroomden de woorden natuurlijker mijn mond uit. Het personage kreeg als vanzelf vorm en mijn toeschouwers begonnen te glimlachen. Het was alsof het gebruiken van mijn moedertaal me eraan herinnerde, dat ik nu niets anders hoefde te zijn, dan ikzelf. Geen typetje, maar gewoon Isabel.

Toen de eerste echte lach kwam, maakte mijn hart een sprong en wist ik: Dit ga ik proberen. Al vind ik het doodeng en wordt het de grootste uitdaging van mijn leven, ik ga hem aan.

Maar één jaar later deed ik mijn allereerste solo optreden in Theater Bellevue in Amsterdam tijdens de voorrondes van het Amsterdams Kleinkunst Festival. Ik zal niet liegen, tot dat moment hadden mijn stukjes en liedjes in de groepsvoorstellingen met Contramime meer ontroering dan lach geoogst, maar op deze specifieke avond, in mijn eerste solo 10-minuten, lachte het publiek van begin tot einde. Ik vloog op een roze wolk en had nog nooit iets gevoeld, wat zo verslavend was, als de lach van een enthousiaste zaal.

Intussen zijn we 2 jaar verder en speel ik mijn eerste avondvullende cabaretvoorstelling in de Nederlandse theaters. Met die jongen van toen is het trouwens niets geworden, maar dat lag tenminste niet aan mijn performance op het podium.

Oh! En wat waren de woorden waarmee ik in mijn eerste 10-minuten zowaar het podium op struikelde?

“Ik ben niet gemaakt voor cabaret.”

Tekst: Isabel Nolte
Foto: Frederique Niewöhner
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s