De eerste 8 minuten van Rick Mol

Ik had altijd er altijd al van gedroomd om een stand-up comedian te worden. Maar wist bij god niet hoe dit te bewerkstelligen. Weet ik nog steeds niet helemaal precies. Dus ik begon wat comedians op Facebook berichten te sturen om te vragen hoe zij dat deden. Met Davey Turnhout praatte ik het langst. Hij zou wel een plek voor me regelen. Ik denk echt dat alle Davey’s cool zijn. Ik heb nog nooit een onaardige Davey ontmoet. Een onaardige Davey bestaat gewoon niet, net zoals een lelijke Sofia niet bestaat. Een onaardige Davey spotten is zeldzamer dan een Bigfoot spotten. Ik heb wel eens geruchten gehoord dat er in Friesland een onaardige Davey woont, maar het bleek achteraf dat het een onaardige Eric was die zich voorstelde als een Davey. Typisch iets wat een Eric zou doen in een dergelijke situatie.

Ik dwaal een partijtje af nu, ik ga nu terug naar het verhaal. 1, 2, 3. En we zijn terug. Die bewuste dag voelde ik me de hele tijd goed. Toen ik de auto parkeerde in Amsterdam dacht ik: dit is echt het slechtste idee dat je ooit heb gehad, jij dwaas. Ik sta momenten later dus in de zaal; zenuwachtig en zwetend. Kijk ik links van me, en ik lieg dit niet, zie ik een meisje waar ik vroeger heel erg verliefd op was maar die me altijd aan de kant zette wanneer ze geen zin meer had. Als klap op de vuurpijl verliet ze me ook ooit voor een beroemde Nederlander. Dus ik sta daar minuten voor ik op moet nog meer te zweten. Ik loop erheen en vraag eerst vriendelijk: ”Wat doe je hier? En ga weg!” Ik haar steeds proberen weg te jagen, ondertussen begint de MC met m’n aankondiging. Net tien seconden voordat ik op moet, verdwijnt ze eindelijk. M’n kameraad zei dat hij wel de symboliek ervan in zag. Het oude eruit, het nieuwe erin. Maar nu maak ik het wel heel pretentieus. Zo kan ie wel weer.

De Mc was Marcel Koetze en hij gaf me de perfecte intro. Hij zei: ”Graag applaus voor first timer Rick mol. Rick, Rick, Rick” zei die opzwepend, toen begon het publiek ook nog m’n naam te scanderen. ”Rick, Rick, Rick, Rick!” Ik had echt het gevoel dat ik een gladiator was, een man van het volk, geliefd door iedereen, gehaat door niemand. Lang voordat ik op moest had ook wat biertjes en Berenburgjes gedaan. Al het alcohol verdween zodra ik de mic pakte. In 1 klap nuchter. Het is het meest intense gevoel dat ik ooit heb gehad, daar zo op een podium staan. Alsof je brein een doffe klapt krijgt. Ik begon te trillen en weer te stotteren. Toen ik 8 was vroeg een lerares: ”wat wil je later worden, Rick?” Mijn antwoord was: ”Dinosaurus”. En toen ik daar zo stond, had ik het gevoel dat ik meer kans maakte op het worden van een Stegosaurus dan de volgende Louis CK. Voor m’n first time als stand-up comedian waren de meest intense dingen die ik had gedaan: een keer cocaïne gesnoven, een keer wat vechtpartijtjes en daarnaast een aantal seksuele handelingen. Maar op een podium staan is een combinatie van deze drie. Alsof je high van de coke afgetrokken wordt door het mooiste meisje van de klas, maar ondertussen stompt ze je ook recht in je gezicht. En dat is gewoon haar ding en ”jij moet niet zoveel vragen stellen” zegt ze wanneer jij geshockeerd vraagt: ”yo, heb ik een bloedlip nu?”

Nou in ieder geval; ik doe dus m’n setje. Sommige grapjes vallen en anderen weer niet. Ik neem applaus in ontvangst en loop van dat podium af. Ik had echt het gevoel dat ik er zelf niet stond. Alsof ik buiten m’n lichaam trad. Ik moest later de beelden weer zien om het helemaal te beseffen. De beelden terugkijken is weer een heel ander verhaal. Voor ik de beelden terugzag heb ik zonder gekheid wel is gedacht: ”Raar eigenlijk dat ik en George Clooney dezelfde stem hebben.” Toen ik de beelden weer zag dacht ik:’ ‘Hoe lang praat ik al als een Drentse Frankenstein en waarom heb ik ooit een vriendin gehad?” Kort samengevat: het was intens als de hell, ben nog niet tevreden over alles wat ik deed maar ga m’n best doen om ooit een betere comedian te worden. Ik wil graag meer die comedian zijn die je bent bij je vrienden. Ik durf dat nog niet zo goed bij vreemde mensen. Ik zit nog in m’n kat uit de boom kijken- fase. Iedere komiek die ik tot nu toe heb ontmoet is meer dan vriendelijk maar ik vind het allemaal nog eng. Wanneer ik me eindelijk op m’n gemak voel bij het publiek en in de comedy-scene dan kan ik eindelijk m’n grappen over dooie Chinezen, en over die ene keer dat een vriendinnetje wou dat ik een Batman stem opdeed tijdens de seks, droppen. Nou doei. Misschien tot ooit.

Advertenties

Een gedachte over “De eerste 8 minuten van Rick Mol

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s