De Slag om Delft (Deel 3)

Zes comedians stonden in de halve finale van de Delft Comedy Talent Award, georganiseerd door impresariaat Willem. Eind maart was de halve finale en de finale op 1 april. De drie finalisten doen hier exclusief hun verhaal, waarin ze beschrijven hoe het is om in de finale van een comedywedstrijd te staan. Vandaag deel 3 van de winnaar van zowel de jury- als publieksprijs; Pieter van Breevoort!

Ik won de Delft Talent Comedy Award en wat er toen allemaal niet gebeurde zal je niet verbazen.

Weet je, ik weet niet zo goed wat ik hier moet gaan schrijven. We gaan allemaal dood, onze tijd is schaars, dus je kan je tijd maar beter nuttig gebruiken. En in plaats van deze letters lezen zou je ook iets in de wereld kunnen zetten, zoals een discussie op poten zetten op Facebook met een andere open-micer over of je wel klaar bent voor het houden van een oudejaarsconference. Of met een complotdenker. Of een instemmede tweet schrijven over een TV-fragment waarin een linkse vrouw een rechtse meneer eens flink op zijn nummer zet. HA! Maar in plaats daarvan kies je ervoor om dit te lezen en ik wil je tijd niet verdoen.

Kijk, het zit zo.
Om goed te worden in stand up comedy moet ik veel oefenen. En om veel te spelen op leuke plekken moet je gezien worden. En meedoen aan awards of wedstrijden is een manier om gezien te worden. Het Rietveldtheater is een leuk theater en Willem Overgaag heeft een leuk impresariaat. Daarom deed ik mee aan de Delft Comedy Talent Award, dat door Impresariaat Willem wordt georganiseerd.

Ik haalde de finale. En de finale won ik. Zowel de jury- als de publieksprijs. Die won ik ook terecht. Maar dat doet er niet toe.

Victor Luis van Es presenteerde de avond en hij heeft in de finale van Cameretten gestaan. Victor is echt superaardig. Wij waren allemaal superaardig tegen elkaar in de kleedkamer. Waarom niet mensen? Wij gingen allemaal uit van onze eigen kracht, présence en aura. Ik had een nieuwe blouse voor het optreden gekocht en ik had mezelf geselfied in de spiegel van de kleedkamer voor het optreden. Die foto kreeg 32 likes en reactions!!!! Victor vertelde over hoe de lach door het nieuwe Luxor kan rollen en als een golf weer terug kan keren. Niets ten nadele van het mooie Rietveldtheater, maar dat stemde bescheiden.

Weet je, Marc moest openen en Paul speelde gewoon niet goed (Zie de blogs van Marc en Paul). Ik ga heel vaak dood, omdat ik vaak nieuwe dingen probeer en ook maar op een beperkt aantal manieren grappig ben. En ik had alle lessen van het doodgaan meegenomen tijdens mijn optreden. Ik speelde mijn goede materiaal, ik kende het uit mijn hoofd en speelde beheerst. Ik was eigenlijk de Federer van de avond, ik was de Mannschaft van het Rietveldtheater, ik was Ivo Niehe die optreedt in Parijs in Delft. Hoewel het niet het soepelste optreden ooit was had ik na afloop een goed gevoel over mijn kansen om te winnen. Ik had gedaan wat ik kon en mijn kansen werden vergroot doordat ik als laatste speelde en door het spel van de andere mannen. Hadden ze ook maar een nieuwe blouse moeten kopen.

Victors optreden tijdens het juryberaad stemde weer bescheiden. Victor was echt heel grappig. En de ervaring droop van zijn mooie lieve hoofd.

En toen kwam de uitreiking. De jury had een zorgvuldig rapport geschreven, voor ons alledrie. Waarde lezer, jullie weten reeds hoe dit afloopt. Ik merkte dat ik het lastig vond om prijzen te ontvangen. Zoals ik het ook lastig vind om cadeaus te krijgen. Ik voel me gelijk schuldig naar de gever, alsof ik gelijk iets terug moet doen, alsof ik het nooit helemaal verdien. En daar zit in dit geval een kern van waarheid in. Want als de anderen beter hadden gespeeld dan was ik wellicht niet de volledig terechte winnaar geweest. Ik zag Paul laatst weer met spiksplinternieuw materiaal knallen, ik vind hem echt goed en als hij zo had gespeeld tijdens de finale, dan had hij gewonnen (dit moest ik er van Paul inzetten). Maar dat doet er niet meer toe. Water under the bridge. Water over the dam.

Hoewel ik het lastig vond om prijzen te ontvangen, was ik ook heel blij en trots. De foto met mijn prijzen kreeg op Facebook 123 likes en reactions!!! Meer dan bij de geboorte van mijn dochters!!! Nu weet ik ook trouwens gelijk hoeveel mensen mijn andere posts gewoonlijk niet liken. Dat is de schaduwkant van succes.

Victor Luis van Es kreeg na afloop nog een compliment van iemand uit het publiek en die vroeg “waarom deed jij eigenlijk zelf niet mee met de Delft Comedy Talent Award, je bent hartstikke goed!”.

Een blog is net een gesprek op een feestje. Ik weet niet hoe ik moet eindigen.
Dus misschien kan jij nu zeggen dat je naar de WC gaat en zo terug komt.
Jij (de lezer): “Pieter, ik ga even naar de WC”
Ik: “Kom je zo weer terug?”
Jij (de lezer): “Ja, joh!”
Ik: “Tot zo!” …

PS1: De prijs is dat ik volgend seizoen een keer voor Impresariaat Willem een langere set mag . Daar heb ik zin in. Daarvoor wil ik nog heel veel oefenen met nieuwer materiaal, dus ik hoor graag als je een speelplek hebt.

PS2: Ik ben trouwens gevraagd dit te schrijven. Dat je niet denkt dat ik dit graag wilde schrijven ter meerdere eer en glorie van mijzelf. Maar mijn ego is wel zo groot dat ik het belangrijk vind dat je weet dat ik bescheiden ben.

PS3: Ik heb een mailinglijst. Op pietervanbreevoort.nl kan je je inschrijven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s