De eerste 8 minuten van Gertjan Raaijmakers

Mijn eerste 8 minuten. Lastig omdat ik dit proces twee keer heb meegemaakt.
Ik ben begonnen op mijn 19e ik zat toen op de opleiding onder Paul Rooyackers en zijn zoon Bor,
Bekend van Rooyackers Kamps & Kamps. In deze jaren dacht ik ontzettend goed te zijn, zo goed zelfs dat ik in mijn eerste jaar meteen avondvullend ging.
En met succes, wat ervoor zorgde dat ik alles behalve bescheiden werd.
Een zeer slechte eigenschap in mijn optiek. Het wereldje was ook kleiner voor mijn gevoel, je werd meer gesteund in dit soort stappen.
Maar ook minder begeleid in de gevaren van deze leerschool. Maar zoals de meeste mannen kreeg ik een vrouw en kinderen en koos ik ervoor na 8 jaar eruit te stappen voor het gezin. Ik had in deze jaren zes avondvullende programma’s gemaakt van anderhalf uur en een half uur durend duo programma met Timothy Rijnenberg.
Die daarnaast altijd vaste gitarist in mijn programma’s geweest is.

Maar ook zoals de meeste mannen ben ik uiteindelijk gescheiden en ontmoette een geweldige nieuwe vrouw.
Die mij stimuleerde Comedy weer op te pakken. En zo geschieden het, na 9 jaar besloot ik nieuw materiaal te schrijven en mij op te geven bij het Comedy Cafe.
Na 2x afgezegd te hebben vanwege plankenkoorts besloot mijn vriendin mij de 3e keer aan mijn ballen mee te sleuren naar het Comedy Cafe.

Ik moest die avond als derde na de pauze. Mijn rug was al drijfnat voordat de show begon, pure zenuwen.
Ik had een aantal grappen van vroeger gemengd met nieuw materiaal en begon te twijfelen of dit wel leuk genoeg was.
Het was een lastige avond, er was een vrijgezellen feest die zich graag bemoeide met de comedians die speelde.
Iets wat mij nog nerveuzer maakte omdat ik niet wist of ik hier wel ad rem genoeg op kon anticiperen.

Op dit moment was mijn shirt dusdanig nat dat ik dacht dat ik daar sowieso een opmerking over zou krijgen.
Mijn naam wordt opgenoemd en ik loop met lood in mijn schoenen het podium op.
24-08-2016….ik begon wat hakkelend maar ik pakte mijn eerste lach.
Waarna het oude gevoel van vroeger opeens naar boven kwam en mij eigenlijk overnam.
Ik begon te lachen te bewegen en druk te doen. Precies zoals ik graag speel als ik me goed voel.
Het optreden werd een groot succes en kreeg erg veel lof van onder andere Bob Mclaren. En op dat moment besefte ik mij hoe ontzettend ik dit gemist had.
De kick van het spelen!

Daarna regelmatig dood gegaan zoals het hoort maar altijd met de gedachten ervan te kunnen leren.
Wat er uiteindelijk in geresulteerd heeft om een nieuw avondvullend programma te maken met succes.
Waarin ik me steeds meer besefte hoe ontzettend groot het verschil is tussen stand up comedy en cabaret.
Twee prachtige vormen van de lach, waarin ik vooral dankzij stand up heb geleerd hoe belangrijk bescheidenheid is.
Niet zozeer op het podium maar wel daarbuiten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s